Thursday, January 28, 2010

ഓര്‍മകള്‍ മരിക്കുമോ??


                          


ഒരാമുഖം ::
          ഇതൊരു പക്ഷെ. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ  വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു വഴിത്തിരിവ് ആയിരിക്കാം ...ജീവിത പാഠങ്ങള്‍ എനിക്കേറെ സമ്മാനിച്ച എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്കൂളിനെ പറ്റിയാണ് ഞാന്‍ ഇവിടെ പറയാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്..

ഭുതകാലം  എത്ര സുന്ദരം ..അതെ മനസ്സേ ,  നീ ഓര്‍ക്കുക 2008 ജൂണ്‍ 2 ..സന്തോഷം, സൗഹൃദം , സ്നേഹം ,...ഹാ എത്ര  ഹൃദ്യമായ  വാക്കുകള്‍.
സ്ഥലം:ശ്രീ ശാരദ ദേവി സ്മാരക ശിശുവിഹാര്‍       യു .പി  സ്കൂള്‍,...
ഒരു യു പി സ്കൂളിലേക്ക് ഏഴാം ക്ലാസ്സുകാരിയുടെ പുതിയ അഡ്മിഷന്‍.സമയ കൃത്യത എന്ന വാക്കിന്റ അര്‍ഥതലങ്ങള്‍  ഒന്നും തന്നെ അറിയാതെ ,അറിഞ്ഞാലും അതിന്റെ പറ്റി പറയുവാന്‍ യോഗ്യത വളരെ കുറവുള്ള ഒരു വ്യക്തി ആയ ഞാന്‍ ...

എന്നില്‍  മറ്റൊരു ഭുതകാല സ്മരണ മനസ്സില്‍ ഉണര്‍ന്നു :ഒരു വര്‍ഷം മുമ്പ് ഒരു "വിജ്ഞാനോത്സവ "പരീക്ഷ തുടങ്ങാന്‍ നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന സമയവും കഴിഞ്ഞു ഓട്ടോയില്‍  നിന്നും  വിയര്‍ത്തു കുതിര്‍ന്ന ഇതേ മിഡിയും ആയി കയറി ചെന്നത്  . ഈ സ്കൂള്‍ എന്നെ അന്നേ  ആകര്‍ഷിച്ചിരുന്നു .


മനസ്സില്‍ സ്വപ്നങ്ങളും ,ഭയവും ,പ്രതീക്ഷകളും ,എല്ലാം  ഒരുമിപ്പിച്ചു ഞാന്‍ എന്റെ ക്ലാസ്സിന്റെ മുമ്പിലായി കാണുന്ന നോട്ടീസ് ബോര്‍ഡ്‌ വായിച്ചു:
                                       നവാഗതര്‍ക്ക് സ്വാഗതം 
നല്ല്ല തിരക്കുള്ള, കൈപ്പിടി ഇല്ലാത്ത  ആ  കുത്ത്   കല്ലിന്റെ   വഴികളിലുടെ  ... അനന്ത സാഗരത്തിന്റെ   അജ്ഞാത  വഴികള്‍   കണ്ടെത്തിയ സന്തോഷത്തോടെ ഞാന്‍ എന്റെ ക്ലാസിനു മുന്നില്‍ എത്തി.
 എന്റെ മുന്നില്‍ ഒരു വലിയ നിര ഉണ്ടായിരുന്നു .എന്റെ  ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികള്‍ ആവണം അത് .
കണ്ണുകളില്‍ അത്ഭുതം കൂറി .
പെട്ടന്നാണ് എന്റെ തൊട്ടു പിറകില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന assembly  ഗ്രൗണ്ടില്‍ രണ്ടു സ്വാമിനിമാര്‍  നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടത് .കണ്ടു പരിചിതം ഇല്ലാത്ത  ആ മുഖങ്ങള്‍ ശാരദ  ദേവി ആയി സാദൃശ്യപ്പെടുത്തി .അവരില്‍ ഒരാളാണ് ശാരദ ദേവി എന്ന് ഞാന്‍ അങ്ങ് സങ്കല്‍പ്പിച്ചു .ശാരദാ ദേവിയെ  കണ്ട കഥ വീട്ടില്‍ വന്നു പറഞ്ഞ അന്ന് തുടങ്ങിയ കളിയാക്കല്‍ അമ്മ ഇപ്പോഴും നിര്‍ത്തിയിട്ടില്ല..

ഞാന്‍ പതിയെ  ക്ലാസ്സില്‍ എത്തി...
                                                 (ശേഷം അടുത പോസ്റ്റില്‍..)